Logo

Glosariusz DTP - Źródło: Wikipedia i opracowania własne

Wszystkie terminy | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | Ł

S

Termin Definicja
Siatka

• p. Tinta
Sierota

• p. Szewc
Skorowidz

• Alfabetyczny spis, z podaniem miejsca, umożliwiającego odnalezienie w tekście poszukiwanego hasła. p. indeks
Skrypt

• Publikacja o charakterze podręcznika, powielona tanią techniką druku, przeznaczona dla zamkniętego kręgu odbiorców.
Składać w ciągu

• p. In Continuo.
Solut

• Tekstu gładkiego, ciągły (bez utrudnień).
Spacja

• Odstęp międzywyrazowy o szerokości mniejszej od połowy stopnia pisma w którym występuje. W wielu fontach komputerowych szerokość S. wynosi połowę szerokości cyfr tabelarycznych.
Spacjowanie

• Rozświetlanie tekstu w taki sposób, by sprawiał wrażenie pojedynczych liter oddzielonych spacjami.
Średnian

• Stopień pisma równy 14 punktom typograficznym.
Stopień czcionki (pisma)

• Miara wysokości liter. Równa odległości między górną a dolną linią pisma. W Polsce stopień pisma powinien być podawany w punktach typograficznych. Zwykle równa odległości między liniami bazowymi sąsiednich wierszy przy zerowej (a więc równej stopniowi pisma) interlinii.

• [dawn. druk.] Wymiar czcionki między płaszczyzną sygnaturową a płaszczyzną tylną, określony w jednostkach miary typograficznej.
Suplement

• Dodatek, uzupełnienie jakiegoś dużego dzieła (np. encyklopedii) wydawanego przez dłuższy okres czasu, zawierający zagadnienia, które pojawiły się podczas publikacji a dotyczą treści dzieła.
Światło

• Nie zadrukowane miejsce na kolumnie. Wyróżnia się światło międzyliterowe, międzywyrazowe (spacje), międzywierszowe (interlinie), międzyłamowe (pole działowe) i okołotytułowe.
Sygnatura arkusza

• Wiersz z numerem i tytułem lub skrótem tytułu książki, umieszczony na dole pierwszej stronicy każdego arkusza drukarskiego.

• S.a. grzbietowa –umieszczona na grzbiecie składki introligatorskiej, ułatwiająca kontrolę prawidłowego skompletowania egzemplarza książki.

• S.a. szpalty – wiersz na początku szpalty zawierający numer zamówienia, skrócony tytuł pracy, nazwisko składacza i inne dane.
Szeryf

• Poprzeczka na końcach pionowych elementów znaków niektórych krojów pisma drukarskiego. Ich obecność określa przynależność kroju do jednej z dwu podstawowych rodzin krojów pism – szeryfowych lub bezszeryfowych.
Przykładem kroju pisma szeryfowego jest Times New Roman, a bezszeryfowego – Arial.
Szesnastka

• Szesnaście kolumn stanowiące w formatach AB5 arkusz drukarski, złamywany (falcowany) w procesie oprawy na trzy złamy.
Szewc

• Sierota (ang. orphan) – błąd składu polegający na umieszczeniu pierwszego wiersza akapitu u dołu kolumny.
Szmuctytuł

• p. Przedtytuł
Szpalta

• Termin zecerski oznaczający pierwszy, surowy skład tekstu.

• [bł.] Łam.