Logo

Glosariusz DTP - Źródło: Wikipedia i opracowania własne

Wszystkie terminy | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | Ł

F

Termin Definicja
Faksymile

• Odtworzony dokładnie dokument lub podpis.

• Pieczęć zastępująca własnoręczny podpis.
Falcowanie

• Załamywanie (składanie) arkusza papieru po zadrukowaniu, celem otrzymania żądanego formatu. P. też bigowanie
Firet

• Miara typograficzna równa wielkości zastosowanego pisma.
Fleksodruk

• Druk fleksograficzny, druk anilinowy – odmiana druku wypukłego, którego cechą charakterystyczną jest elastyczna forma drukowa i stosowanie rzadkich farb rozpuszczalnych w spirytusie.
Folder

• Składanka – druk, najczęściej reklamowy, którego objętość tworzy kilka lub kilkanaście stronic specjalnie załamanych (np. w kształcie harmonijki) (druk.).
Folia

• Bardzo cienki arkusz wykonany z metali szlachetnych (lub nieszlachetnych), przeznaczony do wytłaczania tekstów lub ozdób na okładkach sztywnych.

• Specjalny papier pokryty substancją wiążącą i posypany proszkiem metalowym, przeznaczony do wytłaczania.

• Cienka blaszka metalowa, na której można drukować techniką fleksograficzną (może być połączona z podłożem papierowym).
Foliał

• Książka drukowana lub rękopiśmienna w formacie folio, [pot.] książka dużego formatu.
Fonetyczne znaki

• Znaki specjalne służące do oznaczania wymowy w językach obcych.
Font

• Cyfrowy (komputerowy) zapis kroju pisma, zestaw wszystkich liter alfabetu, cyfr, znaków interpunkcyjnych i znaków specjalnych zawartych w danym kroju pisma.
Forma drukowa

• Prosta lub okrągła, metalowa lub z innego tworzywa, powierzchnia z wypukłym, wklęsłym lub płaskim rysunkiem, przeznaczonym do odbicia obrazu w procesie druku.
Format

• Wielkość, wymiary papieru, książki, kolumny składu.

• F. albumowy – kiedy szerokość wyrobu jest większa od długości.

• F. druku – wymiary arkusza papieru przeznaczonego do druku.

• F. składu – wymiary składu zecerskiego podane w jednostkach miary typograficznej.

• F. papieru lub tektury w europie i większości krajów na świecie ustalony jest normą ISO 216.
Format bibliograficzny

• Wprowadzony z chwilą wynalezienia i zastosowania papieru do pisania ksiąg; wynika z tego, ile razy arkusz papieru został złożony. I tak:
1° (plano) – arkusz nie został złożony i ma 2 stronice,
2° (folio) – arkusz złożony 1 raz i ma 4 stronice, czyli 2 karty,
4° (quarto) – złożony 2 razy i ma 8 stronic czyli 4 karty,
8° (octavo) – złożony 3 razy i ma 16 stronic, czyli 8 kart.
Normalizacja formatów papieru spowodowała że format bibliograficzny zastąpiono formatem bibliotecznym, o którym decyduje długość grzbietu książki:
16°:
8°: 20-25 cm,
4°: 25-35 cm,
2°: >35 cm.
Formularz

• Druk do wypełniania, podstawowy atrybut biurokracji.
Fotooffset

• Metoda sporządzania form drukowych do offsetu za pomocą fotografii reprodukcyjnej.
Frakcje

• Czcionki cyfr, liter lub znaków o odpowiednio zmniejszonym oczku, odlane na dolnej lub górnej linii pisma podstawowego, używane do składania wzorów matematycznych, odnośników, wskaźników itp.
Fraktura

• Jedna z odmian pisma gotyckiego.
Frontyspis

• Strona poprzedzająca kartę tytułową książki, zawierająca niekiedy spis dzieła, portret autora, ilustrację lub tytuł ogólny wydania.