Logo

Glosariusz DTP - Źródło: Wikipedia i opracowania własne

Wszystkie terminy | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | Ł

A

Termin Definicja
Abrewiacja

• Skrócenie wyrazu lub grupy wyrazów w piśmie, np. itd., cdn., itp.

Abrewiatura

• System skrótów stosowanych w piśmie albo w nutach, celem zaoszczędzenia miejsca. Efekt abrewiacji. Najpopularniejsza abrewiatura to „etka” (ang. Ampersand) czyli „&” powstała ze złączenia „e” i „t” w łacińskim słowie znaczącym „i”.

Adiustacja

• Redakcyjna – opracowanie merytoryczne i stylistyczne treści.

• Techniczna – oznaczenia, uwagi i wskazówki techniczne dotyczące sposobu składania, łamania i drukowania.

Afisz

• Ogłoszenie, zawiadomienie itp., zazwyczaj w dużym formacie; Prosta forma plakatu, pozbawiona grafiki, odznacza się układem literniczym, drukowany jednostronnie.

Akapit

• Podstawowa jednostka logiczna dłuższego tekstu, składająca się z jednego lub wielu zdań stanowiących pewną całość treściową. Zadaniem akapitu jest wyraźne zaznaczenie nowej myśli w bieżącym wątku wypowiedzi.

• [bł.] Wcięcie pierwszego wiersza akapitu.

Akcent

• patrz Diakrytyczne znaki.

Akcydens

• Nieperiodyczny druk okolicznościowy, np. afisz, plakat, zaproszenie, etykieta, formularz, itp.

Anons

• Ogłoszenie, reklama.

Antykwa

• Krój pisma, wzorowany na starorzymskich napisach, charakteryzuje się pionowo zaokrąglonymi i zróżnicowanymi pod względem grubości liniami rysunku.

• [pot.] Wszelkie kroje w odmianach prostych w przeciwieństwie do krojów pochylonych, czyli kursyw.

Apla

• [graf.] Jednolite tło służące jako podkład pod tekst lub ilustracje.

• [poligr.] Tło nałożone jedną farbą dowolnego koloru w ilości dokładnie 100%. Efektem nałożenia apli jest jednolita powierzchnia druku o pełnym kryciu.

Apostrof

• Znak graficzny w kształcie przecinka umieszczany w indeksie górnym, oznaczający zanikłą samogłoskę (np. l'ange, zamiast le ange) lub oddzielający końcówkę w wyrazach obcych zakończonych samogłoską (np. Verne'a, savoir vivre'u).

Arkusz autorski

• Jednostka rozliczeniowa pracy autorskiej, odpowiadająca arkuszowi wydawniczemu jednak zawierająca pracę wyłącznie jednego autora. Praca autorska w formie maszynopisu powinna być wykonana na papierze formatu A4, jednostronnie i zawierać 30 wierszy na stronie. W każdym wierszu powinno znajdować się 60 znaków, w tym spacje. 22 strony takiego maszynopisu tworzą arkusz autorski.
A.a. zawiera 40 000 znaków – liter, cyfr, znaków interpunkcyjnych i spacji.
Do a.a. nie zalicza się tytułów i żywej paginy.
W przypadku treści graficznej przyjmuje się, że jednemu arkuszowi odpowiada 3000 cm².

Arkusz wydawniczy

• Jednostka rozliczeniowa stosowana w wydawnictwie w celu określenia objętości treści (tekstowej i graficznej) publikacji. Wchodzi w to zarówno wkład autora (lub tłumacza), jak i cały pozostały materiał stworzony lub nadzorowany przez redakcję, o ile nie pochodzi od autora (wstęp, komentarze, recenzje, przedmowy, posłowia, motta, cytaty, indeksy, skorowidze, spis treści, bibliografie, tytuły i śródtytuły, przypisy, paginy, dwójka lub czwórka tytułowa książki (i ew. inne strony metrykalne), zawartość okładki i obwoluty, itp. A.w. (tak samo, jak arkusz autorski) zawiera:
40000 znaków typograficznych (ze spacjami) prozy, lub
700 linijek poezji, lub
800 wierszy obliczeniowych (po 50 znaków), lub
3000 cm² powierzchni ilustracji (także zapisu nutowego, wzorów matematycznych, chemicznych..., diagramów).

Autoryzacja

• Zatwierdzenie przez prelegenta lub mówcę spisanego tekstu z wygłoszonych wypowiedzi.

• Zatwierdzenie przez autora tekstu adaptacji lub pracy, która uległa większej przeróbce redakcyjnej, adiustacji.

• Zatwierdzenie przez autora tekstu przekładu na język obcy.